Louis Shomer

Policyjne Ju-Jitsu

Kategoria: Ciało i duch
Wydawca: Złote Myśli

ISBN: 978-83-7521-441-3
Ilość stron: 156
Format: plik PDF

19,97 zł

29,97 zł

Opis Spis treści Fragment

Od tłumacza

Ta niewielka, wydana 70 lat temu książeczka, jest interesująca z wielu różnych względów. Po pierwsze, i to jest oczywiście najważniejsze, jako naprawdę znakomity, mimo swych niewielkich rozmiarów, podręcznik samoobrony, opisujący w zrozumiały, a często także dość zabawny sposób kilkadziesiąt nietrudnych do wykonania i bardzo skutecznych technik ju-jitsu. Plus kilka użytecznych technik rodem z amerykańskich zapasów.

„Policyjne ju-jitsu" to dobry podręcznik dla całkiem początkujących, jak i interesujące źródło nowych technik i pomysłów dla ludzi znających się już na rzeczy. Szczególnie, że jest to z pasją i zabawnie napisana książeczka, która w dodatku ma drugie dno i nadaje się do czytania między wierszami.

Zawarto w niej, i to jest w mojej opinii cenne, znacznie więcej, niż tylko zestawienie kilkudziesięciu oderwanych chwytów, czego można by się było spodziewać po tak niewielkiej publikacji. Większość opisanych tutaj technik łączy się bowiem w naturalny sposób w pewne grupy, oparte na tych samych podstawowych zasadach, a różniące się między sobą tylko szczegółami.

Do czego, nawiasem mówiąc, bardzo się przydała się specyficzna „fabularna" miejscami forma, czyli wszystkie te „opowiastki z życia wzięte". Gdyby nie one, trzeba by było dokładnie opisywać każdą technikę, kładąc nacisk na podkreślanie różnic między nimi. Z pewnością dałoby to raczej nudną lekturę. Forma książki pozwala na przedstawienie każdego chwytu, jako całkiem odrębne rozwiązanie konkretnego problemu - raz nas napada rozjuszony kibic, innym razem ktoś chce nam ukraść dziesięć dolarów itd. Po opanowaniu dobrze wszystkich z pozoru odrębnych chwytów, uczący się sam z czasem powinien wniknąć w ich istotę i potrafić wyodrębnić ich wspólne zasady, co w przyszłości pozwoli mu także w spontaniczny sposób tworzyć nowe, przydatne w nowych sytuacjach, warianty.

Niektóre techniki ju-jitsu opisane w tej książce nie są szeroko znane i trudno je znaleźć w innych publikacjach. Wszystkie pochodzą z ogromnego repertuaru technik dawnego ju-jitsu, ale przeważnie nie tych, które zostały stosunkowo szeroko spopularyzowane dzięki temu, że weszły w skład judo, a potem inspirowanych częściowo przez judo różnych nowoczesnych form i szkół ju-jitsu. Oczywiście to dawne, autentyczne ju-jitsu w niczym nie było gorsze, jeśli nie odwrotnie. W końcu ludzka anatomia się nie zmienia, zasady fizyki pozostają te same, i naprawdę nie wszystko, co akurat dzisiaj jest modne, musi być najlepsze.

Nie weszły bynajmniej nie dlatego, by były nieskuteczne lub specjalnie trudne do wykonania. Przyczyny były inne, a najważniejszą była niezgodność z „filozofią" judo. W judo, z założenia nie ma takich technik jak uderzenia, dźwignie na palce, nadgarstki, stawy nóg, kręgosłup, wszelkie ataki dłonią na gardło czy twarz, a dozwolone duszenia są ograniczone do kilku ściśle określonych rodzajów.

Co jeszcze można powiedzieć o tej książce... Może to, że jej forma nie jest typowa dla podręczników ju-jitsu, bowiem są w niej te wszystkie „opowiastki z życia", oraz różne odniesienia i aluzje - czasem niełatwe do zrozumienia z oddalenia 20 tysięcy kilometrów i siedemdziesięciu lat. Warto więc było niektóre rzeczy wyjaśnić. Stąd ta przedmowa i przypisy od tłumacza. (Przy okazji wyjaśniam, że wszystkie przypisy w tej książce pochodzą ode mnie.)

Dzięki przypisom można także było zwrócić uwagę Czytelników na pewne, poniekąd drugorzędne, ale interesujące rzeczy. Warto na przykład zdawać sobie sprawę z historycznego kontekstu publikacji tej książki. Były to przecież lata wielkiej i, bez owijania w bawełnę - niezwykle brutalnej - ekspansji Japonii w Azji. Rok jej wydania - 1937, to dokładnie ten sam rok, w którym Japończycy zdobyli Pekin Szanghaj, Nankin i Tiensin. Za cztery lata nastąpi Pearl Harbour.

Powiem z góry, że jeśli kogoś takie sprawy nie interesują, to śmiało może zrezygnować z dalszego czytania tej przedmowy i przejść do samego tekstu.

Wracając do historii... Zainteresowanym nią przypomnę, że w tym okresie USA energicznie sprzeciwiało się na polu dyplomatycznym japońskiemu imperializmowi, co w końcu doprowadziło do podstępnego japońskiego ataku na amerykańską flotę zgromadzoną w Pearl Harbour i długiej, krwawej wojny na Pacyfiku, zakończonej zrzuceniem bomb atomowych na Hiroshimę i Nagasaki. I ta książeczka została wydana w Stanach na zaledwie cztery lata przed tym wszystkim. To bardzo specjalny kontekst historyczny dla książeczki wychwalającej Japonię, a wydanej w USA. Warto w związku z tym wziąć poprawkę na niektóre twierdzenia autora książki, który nie zawsze jest całkiem bezstronny. Pro-japońska wymowa tej książeczki zaczyna się już od okładki, gdzie tłem dla wyczynów dzielnego policjanta jest ogromne zachodzące słońce. Zresztą takie samo zachodzące słońce stanowi przecież tło dosłownie każdej zawartej w niej ilustracji!

Skoro już jesteśmy przy lokalizowaniu daty wydania tej książki - był to rok 1937 - na tablicy chronologicznej świata, to warto zwrócić uwagę, że zaledwie cztery lata wcześniej odwołano prohibicję. Prohibicja zaś, to okres rozkwitu gangów i brutalnej przestępczości, kiedy amerykańska policja bardziej może, niż kiedykolwiek potrzebowała skutecznych środków, już nie tylko do ich zwalczania, ale także do osobistej obrony. Książeczka, którą Czytelnik ma w tej chwili przed sobą, wpisuje się także, jeśli nie przede wszystkim, i w ten właśnie kontekst. Przyznam, że dla mnie wszystkie te dodatkowe sprawy czynią ją jeszcze bardziej fascynującą. No a poza tym jest tu przecież masa użytecznych, praktycznych informacji na temat ju-jitsu, co jest oczywiście najważniejsze.

[..]

Na co powinieneś zwrócić uwagę

Praktykujący ju-jitsu nie potrzebuje ogromnej wiedzy na temat ludzkiej anatomii, aby samemu potrafić zlokalizować kilka niezwykle wrażliwych punktów i paraliżujących centrów nerwowych na ciele człowieka. Niemal każdy wie na przykład, że istnieje miejsce pod uszami, którego naciśnięcie wywołuje piekielny, promieniujący ból, mogący łatwo obezwładnić napastnika.

Także i to, że w miejscu połączenia łokcia z przedramieniem znajduje się „śmieszna kostka"7, za pomocą której, jeśli się nią umiejętnie pomanipuluje, można łatwo przeciwnika rozbroić.

Albo to, że golenie są niezwykle wrażliwe na ból i wytrzymują tylko bardzo słaby nacisk.

Rysunki umieszczone w tej książce wyraźnie pokazują, gdzie znajdują się wrażliwe punkty, które należy atakować, zaś opisane tu chwyty pozwolą wykonującemu je znaleźć się w pozycji umożliwiającej skuteczne wykorzystanie wspomnianej tu przed chwilą powszechnej wiedzy.

Pamiętaj, że niektóre z technik ju-jitsu mogą się stać niebezpieczne w niedoświadczonych rękach. Jeśli dasz się ponieść temperamentowi, jeśli włożysz za wiele energii w jakieś pchnięcie albo pociągnięcie, to łatwo możesz zrobić trwałą krzywdę koledze, który pomaga Ci w ćwiczeniach jako Twój partner. A zatem spokojnie!